Bir siir kitabi, yalniz yazildigi dönemin duygularini tasimaz; yillar geçtikçe sairin yasadiklari, kaybettikleri, ögrendikleri ve yeniden adlandirdigi gerçekler de eski dizelerin içine sizar. Gençlikte yazilmis bir siir, uzun bir hayatin ardindan yeniden ele alindiginda yalniz düzeltilmis olmaz; baska bir zamandan geçirilir, ikinci kez sinanir.
Sakli Kalan, böyle bir karsilasmanin ürünü. Kitaptaki siirlerin önemli bir bölümü sairin gençlik yillarinda, 1990'li yillarin basindan itibaren yazilmis metinlere dayaniyor. O yillarin inanci, coskusu, sevgisi, dostluk anlayisi, memleket duygusu ve gelecek beklentisi bu siirlerin ilk damarini olusturuyor. Fakat kitap, eski siirlerin oldugu gibi bir araya getirilmesinden ibaret degildir. Ilk metinler, aradan geçen uzun zamanin tecrübesiyle yeniden okunmus; genisletilmis, ayiklanmis, yer yer bastan kurulmus ve bugünün diliyle yeniden yorumlanmistir.
Bu nedenle Sakli Kalan, genç bir sairin geçmiste biraktigi defter ile yillar sonra o deftere dönen olgun bir sesin ortak eseridir.
Gençlikte kesin görünen hükümler, bugün daha agir bir vicdan terazisinden geçmektedir. O yillarda uzaktan ve yüksek perdeden söylenen kimi sözler, simdi hayatin içinden, yara yerinden ve insanin kendi kusurlarini da hesaba katan bir dille yeniden kurulmustur. Sair, geçmisteki kendisini inkâr etmez; onu oldugu yerde birakmaz da. Eski dizelere dönerek neyi korumasi, neyi terk etmesi, neyi yeniden söylemesi gerektigini arastirir.
Ramazan Faruk Güzel; hukuk, gazetecilik, yayincilik, edebiyat ve siir alanlarinda farkli dönemlerde eserler vermis bir yazardir. Meslek hayati, yasadigi toplumsal kirilmalar ve uzun sürgün yillari, siirlerinin arka planinda açikça hissedilir. Ancak bu kitap bir hayat hikâyesini belgelemek amaciyla kurulmamistir. Yasanmisliklar, siirin içinde sahsi bir kayittan çikarak dostluk, sevgi, gurbet, vicdan ve ölüm gibi ortak insanlik hâllerine açilir.
Sakli Kalan, sairin önceki siir çalismalarinin devami olmakla birlikte, kendi içinde bagimsiz bir bütünlük tasimaktadir. Kitap, geçmiste söylenenleri tekrar etmekten çok, yillar boyunca söylenemeyenleri, eksik birakilanlari ve baska bir dille yeniden ifade edilmesi gerekenleri ortaya çikarmaktadir.
Kitabin adi da buradan gelir... Sakli kalan, yalniz çekmecelerde unutulmus siirler degildir. Insanlarin birbirinden gizledigi acilar, vaktinde söylenmemis özürler, geç anlasilmis sevgiler, yarim birakilmis dualar, geri dönmeyenlerin ardindan tasinan küçük aliskanliklar ve insanin kendisine bile açmakta zorlandigi iç odalardir.
Bu siirler, o odalarin kapisini bütünüyle açma iddiasinda degildir. Içeriden gelen sesi duyulur kilmayi amaçlar.
Okura düsen, bu sesi hazir hükümlerle karsilamak degil; kendi hayatinda sakli kalmis olanla yan yana okumaktir.
